Vanacht heb ik gedroomd dat er iemand was die voor mij viel. Hij was vastbesloten mij ervan te overtuigen dat we het een kans moesten geven en dat ik me niet moest afsluiten voor hem. Het magische moment was wanneer hij mij vastpakte en me dicht tegen hem aanhield, en me uiteindelijk zoende, waarna ik me uiteindelijk overgaf aan zijn warme lichaam en de liefde m'n lichaam in voelde stromen.

Belachelijk, onzin, 'rubbish', idioot..

Na mijn relatie met degene waarvan ik dacht dat hij de ware was stukliep heb ik me inderdaad afgesloten. Ik geloof niet meer in de echte liefde. En het kost mij veel moeite om te proberen om er wel in te geloven.
Mijn ouders zijn gescheiden nadat mijn vader was vreemdgegaan, mijn moeder is zo vaak pijn gedaan en om mij heen gebeuren de verschrikkelijkste dingen. Een een 'happy end' zoals in de droom komt nooit voor. Ook heb ik de gedachte dat liefde niet bestaat. Dat mannen en vrouwen alleen maar samen zijn voor de voortplanting. Het is iets totaal natuurlijks en er komt niks geestelijks aan te pas. Elkaar aanvoelen en aanvullen bestaat niet, het gevoel hebben dat je nooit bij elkaar weg zal gaan bestaat niet en samen één zijn is de grootste fabel ooit. En toch verlang ik zo..

Toen ik die ochtend wakker werd, had ik een verliefd gevoel. Ik was werkelijk een moment verliefd, ik wist weer hoe het voelde. Dit gevoel deed me zeer, omdat het maar zo kort was en zo ver weg van de werkelijkheid. Maar aan de andere kant zag ik dit als een 'teken' (ik haat dat woord) dat mijn tijd nog wel komt. Ik twijfel nu aan mijn twijfels..

Het is niet de bedoeling dat ik er op ga zitten wachten. Dus, met andere dingen bezig zijn. Ik hoop dat dat gaat lukken.

'I know the battle of chasing the shadows of who you want to be'

Voor de mensen die zichzelf hierin herkennen.

Lieve mensen,

soms heb je zo'n dag, dat alles even tegenvalt, dat alles aan jezélf tegenvalt, dat je 't gewoon écht niet leuk meer vindt. Dat je jezelf vergelijkt met al die mooie meiden op de televisie, of in de bladen. En je moeder of vriendinnen, of wie dan ook, zeggen: 'Dat is allemaal nep'.  Maar toch, ze zijn toch zo mooi, zo slank, geen puistje of onzuiverheden op dat mooie lijfje te zien.

Maar lieve meiden, door die bijgewerkte beelden begin jij alleen je tekortkomingen te zien. Je ziet wat degene op tv of in het blad heeft, wat jij niet hebt. Maar waarom zie je niet wat je wel hebt? Wat maakt 't nou uit dat je niet zo dun bent als een plankje, je haar niet zo glanzend en prachtig is op de reclames of je niet van die mooie grote ogen hebt. Want want je moeder zegt, dat het nep is, is zeker waar. Het is allemaal nep, hairexstentions, nepwimpers, bijgewerkte lijven. En die reclames bijvoorbeeld. Ze kiezen voor een antirimpelcrême een meisje die net 16 is. Of voor afslankproducten een meisje die in haar hele leven alleen nog maar een krob sla heeft gezien. Wat jij wel hebt, ben je zelf. Jij bent een uniek persoon, met een eigen unieke persoonlijkheid. En als je wilt dat je er mooier uitziet, kijk dan alsjeblieft niet meer naar die meiden. Verwen jezelf met fijne haarproducten, nagellakjes en make-up. Zorg dat je eruit gaat zien zoals je bent. Doe niet iemand na, maar ontwikkel jezelf. Daar word je vast gelukkig van, en  je bent veel mooier als je lacht!

Stop chasing shadows!

'If you frown, you take the whole world down. If you smile, the world smiles with you.'

Dag lezers,

Van de allermooiste mannen die ik ooit heb gezien, en dat zijn er weinig, heb ik vandaag de allersexieste gezien. Je hebt mannen, die zijn nog niet eens zo knap, maar zo ontzettend sexy. En raad eens, ik had sjans van 'm.

In die verschrikkelijke hitte werd ik vanochtend wakker gebeld. Zwetend en puffend krijg ik de telefoon te pakken, Mijn baas: 'Lieverd, kun je een uurtje eerder komen?' Nou graag, er was niets wat ik liever wilde dan op het werk zijn, want in mijn zolderkamer was het 90 graden maar op het werk hebben we zo'n airco-geval. Dat is denk ik de beste uitvinding ooit geweest. 'Is goed, tot zo!', zeg ik. Dus ik sta op, eet wat, douche wat, laat mijn hond uit wat, en ga naar het werk. In mijn kleine oude autootje is het niks beter, die stond al heel de ochtend in de zon op me te wachten. En ja, je raad het al, waggie heeft ook geen airco. Sauna?

Maar goed, ik kom aan op het werk. En daar was ie, die sexy vent. Allejzus, wat is die man sexy. Van top tot teen bekeken natuurlijk. Een geruite korte broek aan, tot aan de knie. Met een kontje, dames, daar zeg je U tegen. Een zwart t-shirt met korte mouwen waar zijn niet te overdreven gespierde armen goed in uitkwamen en zijn beetje spiertieten een beetje te zien waren. Een leuk gespierde man kan niks beters doen dan een gewoon zwart t-shirt aandoen. In plaats van al die onzin, blousjes, printshirts of wat dan ook. Zwart, casual.. Gewoon sexy =D!
Leuke korte haren, stekeltjes. Leuk in gel gestoken. Wat stoppels op zijn wangen en een prachtig stel ogen. Soms, als ik zo iemand tegen kom, denk ik: hoe kan 't toch zo groeien?!
En hij sjanste met me, lachte naar me. Kwam nog even in de winkel voor een onnozel gevalletje, waarvan je weet dat hij je gewoon nog een keer wou zien. En dat deed ik natuurlijk ook, even langs lopen. Doen alsof je ergens heen gaat waarvoor je langs hem moet lopen. Dat is natuurlijk niet zo, als je uiteindelijk op bestemming bent aangekomen wacht je een minuut zonder iets te doen en dan loop je weer terug.

Loop ik dus terug, komt er een eersteklas ordinaire vent die ik ken van de winkel op me af gelopen om te vragen hoe het met me gaat. Of ik al verliefd op 'm ben geworden. Terwijl ik alleen gefocust ben om meneer Sexy, staat meneer Ordinair een verhaal tegen me aan te lullen, waarvan ik nu nog steeds niet weet waar het over ging. Meneer Sexy verliest duidelijk zijn interesse in mij. Kijkt niet meer, lacht niet meer, en komt ook niet meer binnen voor iets 'onnozels'. Misschien had ie wel m'n nummer gevraagd, we zullen het nooit weten.

Bedankt, meneer Ordinair.

Ik werd vanochtend wakker met het gevoel dat ik nog van alles moest doen, paspoort aanvragen, dingetjes kopen voor de vakantie. Zonnebrand, aftersun, reispilletjes, waterschoentjes (moeder zegt dat er zeeegels in de zee zitten). Van die dingen waar je totaal geen zin in hebt. Maar ze moeten gebeuren, want met lege handen kun je niet op vakantie.

Ik had net een paspoort aangevraagd wanneer ik mij realiseerde dat ik nog een leuk jurkje zou kopen en, oh, ook nog een mp4-speler want mijn oude iPod die ik al zo ontzettend lang heb begint zijn eerste ouderdomsverschijnselen te vertonen. Dus, nou ja, dan ga ik toch even naar de stad?

Sta ik in de winkel, kom ik die oude bekende tegen. Een vriendin van een oude vriendin, waar ik nu bonje mee heb. Om een lang verhaal kort te maken: Lange tijd de beste maatjes geweest, maar liet me vaak in de steek, en de laatste keer was voor mij de laatste keer. Ik verwachte een vervelende opmerking van haar, want die twee meiden schenen '2 handen op 1 buik' te zijn. Voorzichtig zeg ik haar gedag, in de hoop geen verwaande blik toegeworpen te krijgen, maar tot mijn verbazing maken we gezellig een praatje en houden we die ruzie maar in het midden. Niet over gesproken. Ik was verrast en voelde me opgelucht en blij, want ik ben erachter dat we allemaal volwassen zijn geworden en dat een ruzie tussen 2 meiden niet door andere mensen gestreden hoeft te worden, zoals dat vroeger altijd het geval was.

Dus opgelucht kom ik thuis. Niet met zonnebrand, waterschoentjes of aftersun, maar met een supergave hardroze mp4-speler, met een superstoer jurkje, een keigave broek en een sexy top. Mijn dag zou niet half zo leuk zijn geweest als ik een fles zonnebrand was gaan kopen.

Ik heb vandaag geen ruzie gemaakt, ik was zelfs blij om haar te zien, ik heb superleuke kleren gekocht. Die onbelangrijke dingetjes komen morgen wel, gewoon even snel. Hoef ik geen hele dag voor uit te trekken. Dus de meiden, of thuiszitters, onder ons, ga lekker de stad in! Wie weet wie je nog tegen het lijf loopt, of welke kleren je koopt die je op het lijf geschreven zijn. Van shoppen wordt je blij, en dat is niet alleen omdat je iets gekocht hebt!!

Liefs!

Hallo.. iedereen?

In een opwelling heb ik me aangemeld op deze website, waardoor ik nu een blogpagina heb. Ik heb eigenlijk geen idee waarom. Misschien omdat ik telkens met mezelf afspreek dat ik een dagboekje bij ga houden, dat ik lekker ga schrijven. Want het lijkt me zo fijn om te schrijven. Maar ik houd 't niet bij, ik vergeet het. En na een jaar, of misschien wel langer, kom ik dan dat schriftje tegen, of het word-bestandje in mijn laptop, waar in geschreven of getypet staat wat ik die dag heb gedaan.

Maar misschien dat ik het nu wel bij ga houden, ik weet het niet. Ik heb namelijk mijn studeerkamertje helemaal opgeruimd (moet alleen nog een lampje kopen) en ik merk dat dit een fijn kamertje is om met de laptop te zitten. Mijn msn staat aan, iemand van de studentenvereniging zit gezellig te kleppen, en ondertussen schrijf ik dan mijn eerste berichtje.

Een nieuwe tijd komt er aan voor mij, en ik denk dat ik deze als leuk ga ervaren. Nieuwe studie, nieuwe mensen, straks een nieuw huisje (natuurlijk moet er ook een studeerkamertje komen waar ik net zo lekker kan zitten als hier). En ook deze website ervaar ik als 'nieuw'.

Nou, hier hou ik het voor nu even bij. Dit bevalt me wel!

Liefs